*บทความนี้สร้างขึ้นโดยใช้การป้อนข้อมูลด้วยเสียงผ่าน AI (Aqua Voice) โปรดทราบว่าอาจมีความไม่สอดคล้องกันบ้าง
ใครเป็นเจ้าของสิทธิ์การแสดงในละคร VR — คำถามที่ทำให้สมองแตก
สวัสดีครับ ทุกคนสบายดีไหมครับ?
ผมชื่อฮิโระ จาก Full Body Tracking Lab ครับ
ในบทความก่อนหน้าเกี่ยวกับสิทธิ์การแสดงและฟูลแทรคกิ้ง ผมเขียนว่า “รูปลักษณ์อวาตาร์เป็นลิขสิทธิ์ การเคลื่อนไหวเป็นสิทธิ์การแสดง — แยกมันออกจากกันทำให้ชัดเจน”
แต่ช่วงเวลาที่ผมเริ่มคิดเกี่ยวกับละคร VR สมองผมแตกเลยครับ นี่คือเรื่องนั้น
กฎหมายลิขสิทธิ์กำหนด “การแสดง” สองประเภท
มาตรา 2 วรรค 1 ข้อ 3 ของพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ญี่ปุ่นกำหนดการแสดงสองประเภท:
แรก: การแสดงผลงานที่มีลิขสิทธิ์ (การแสดงบทละครหรือโน้ตเพลง)
ที่สอง: การแสดงที่ไม่ได้แสดงผลงานที่มีลิขสิทธิ์แต่มีคุณภาพทางศิลปะ/ความบันเทิง (มายากล การเลียนแบบ ฯลฯ)
บทความก่อนหน้าของผมสันนิษฐานประเภทที่สอง แต่ในละคร VR ขอบเขตระหว่างสองประเภทกลายเป็นไม่ชัดเจนครับ
เมื่อชินาโนะแสดงรำแบบดั้งเดิม
ตัวอย่างเป็นรูปธรรม: นักแสดงใช้อวาตาร์ “ชินาโนะ” แสดงรำแบบดั้งเดิมในพื้นที่ VR เกอิชาจริงสวมเซ็นเซอร์ฟูลแทรคกิ้งแสดงผ่านอวาตาร์ครับ
ใครเป็นเจ้าของสิทธิ์การแสดง?
กรณี A: “ชินาโนะ” แสดงในเชิงละคร ตัวละครอวาตาร์ปรากฏบนเวที ลิขสิทธิ์ (ครีเอเตอร์) และสิทธิ์การแสดงละครพัวพันกัน
กรณี B: คนข้างใน (เกอิชา) แสดงในเชิงศิลปะ อวาตาร์เหมือน “เครื่องแต่งกาย” สิทธิ์การแสดงเป็นของเกอิชา
พูดตรงๆ ผมไม่รู้ว่าเป็นกรณีไหนครับ
น่าจะทับซ้อนกันทั้งสองอย่างพร้อมกัน
สัญชาตญาณของผมบอกว่าทั้งสองใช้ได้พร้อมกัน:
- การเคลื่อนไหวทางกายภาพของเกอิชา: การแสดงทางศิลปะ (เป็นของบุคคล)
- การแสดงออกของอวาตาร์ “ชินาโนะ”: การแสดงละคร (ลิขสิทธิ์ตัวละครเป็นของครีเอเตอร์)
ทั้งสองรวมเป็นการแสดงเดียวผ่านฟูลแทรคกิ้ง แยกจากกันไม่ได้ นี่เป็นสถานการณ์ที่กฎหมายปัจจุบันไม่ได้คาดการณ์ไว้ครับ
อาจมีคนพูดว่า “แค่ถามทนาย” แต่แม้แต่ทนายก็น่าจะพูดว่า “ไม่มีคำพิพากษาตัวอย่าง”
นั่นคือเหตุผลที่ผมอยากแชร์ว่า “คำถามนี้มีอยู่” กับชุมชน แม้ไม่มีคำตอบ แค่การยกคำถามขึ้นมาก็มีคุณค่าในตัวมันเองครับ
ฟูลบอดี้แทรคกิ้งเป็นทั้ง “อุปกรณ์ที่ทำให้การแสดงเป็นไปได้” และ “อุปกรณ์ที่สร้างคำถามทางกฎหมายใหม่” พร้อมกัน
ขอบคุณที่อ่าน! กรุณาติดตามเราบน X และสมัครสมาชิกช่อง YouTube ของเรา!